Hayatımız; 35 yaşına kadar çıkarken insanı yormayan 40’lara doğru ise inerken bile yorgunluk hissettiğimiz bir merdivene benzer.
C.Sıtkı Tarancı:
“Yaş otuz beş
Yolun yarısı eder
Dante gibi ortasındayız ömrün”
Derken inişe geçtiğini anlatmış olmalı.
Yeni yıl bir başlangıçtır,Umuda yolculuktur.Tazelenen sevgidir.İyiye güzele doğruya yönelimdir.Yaşama sevincidir,coşkudur.
Çocuklar,hep büyümek,ablaları,ağabeyleri,anneleri,babaları gibi olabilmenin özlemi içindedirler.20’li yaşlar çıkışın stardı,40’lı yaşlar finişe yönelen koşucunun yorgunluğudur.50’ler 60’lar kısa bir mola 70-80’ler de maç tatil edilmemişse son oyunun oynandığı tiyatro sahnesidir.Yeni yıl onlar için,unutulmuşlukları,pişmanlıkları,düş kırıklıklarını getiren kötü habercilerdir.Her an perdenin kapanmasını beklemenin ıstırabını yaşarlar.Güzellik,çirkinlik de önemini kaybetmiştir artık.En iyisi zamanı unutmak,geçmişte yaşanan güzellikleri anımsamak,dostluklara bağlılık,iyi yaşamak ve paylaşmaktır.
Her yaşın ayrı güzelliği vardır,insan her yaşta güzeldir sözleri koca bir yalandır.Uçak hızla piste doğru inişe geçmişse zamanı durdurmak olanaksızdır. Acı son bellidir.
“Yaşamak bir ağaç gibi
Tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşcesine”Diyen Nazıma kulak vererek,nice umutların yeşerdiği,özgür ve bağımsız bir ulus,insanlık onuruna yaraşır bir yaşam dileklerimle tüm okurların yeni yılını kutlarım.
(Eskilere bakarken yıl başında yazdığım bu yazıya takıldım.Paylaşmak istedim.Yaşlanıyormuyum ne?Ne fazla mı oldu dersin!!)